Монголын улс төрийн анхаарлын төвд дахин Засгийн газрын бүтэц, хамтрах эсэх асуудал орж ирлээ. МАН-ын Бага хурлаар шинэ Ерөнхий сайдын томилгоо болон ирэх Засгийн газрын хэлбэрийг шийдэх гэж буй энэ цаг үед нэг гол асуулт урган гарч байна.
2024 оны УИХ-ын сонгуулийн дараа бүрдсэн Засгийн газар АН-тай хамтарсан бүтэцтэй байсан нь тухайн үедээ тогтвортой байдлыг хангах зорилготой шийдвэр байв. Гэвч удалгүй МАН өөрийн Бага хурлаараа АН-тай хамтрах нь буруу гэсэн дүгнэлтэд хүрч, улмаар хамтрагчаа Засгаас гаргасан.
Үүний дараа МАН нь ХҮН нам болон ИЗНН-тай хамтарсан шинэ эвслийг бүрдүүлсэн ч энэ нь мөн адил урт настай байж чадсангүй. Ингэснээр ердөө хоёр жилийн дотор хоёр ч удаа Засгийн газар огцорсон нь Монголын улс төрийн тогтворгүй байдлыг дахин тодотгосон хэрэг болов.
Өнөөдрийн Бага хурлын өмнөх уур амьсгалыг харахад МАН-ын дотоодод хоёр өөр хандлага ажиглагдаж байна. Нэг хэсэг нь улс төр, эдийн засгийн нөхцөл байдлыг харгалзан “хамтарч байж тогтвортой ажиллана” гэсэн байр суурийг баримталж байна. Харин нөгөө хэсэг нь өнгөрсөн туршлагаас үүдэн бие даасан Засгийн газрыг илүүд үзэх хандлагатай байна.
Энэ нь зарчмын зөрчил гэхээс илүү бодлогын сонголтын асуудал болж хувирчээ. Тогтвортой байдал чухал уу, эсвэл намын бие даасан байдал чухал уу гэдэг дээр МАН шийдвэр гаргах ирмэг дээр ирээд байна.
АН-тай хамтрах нь парламент дахь дэмжлэгийг өргөжүүлж, томоохон реформ, бодлогын шийдвэрүүдийг саад багатай хэрэгжүүлэх боломжийг нэмэгдүүлнэ. Ялангуяа эдийн засгийн хүндрэл, гадаад орчны тодорхойгүй байдал давамгайлж буй энэ үед өргөн суурьтай Засгийн газар давуу талтай.
Гэвч нөгөө талдаа хамтарсан Засгийн газар нь улс төрийн хариуцлагыг бүдгэрүүлж, намын ялгарал, бодлогын ялгааг сулруулдаг сул талтай. Мөн өмнөх туршлагаас харахад ийм эвслүүд дотоод зөрчлөөс үүдэн тогтворгүй байх эрсдэл өндөр хэвээр байна.
Харин бие даасан Засгийн газар байгуулах нь шийдвэр гаргалтыг төвлөрүүлж, хариуцлагыг тодорхой болгох ч парламент дахь дэмжлэг сулрах, улс төрийн зөрчил ширүүсэх магадлалтай. Өнөөдөр МАН-ын Бага хурлаар гарах шийдвэр зөвхөн Засгийн газрын бүрэлдэхүүнд хамаарахгүй. Энэ нь Монголын ойрын жилүүдийн улс төрийн тогтвортой байдал, бодлогын залгамж чанарт шууд нөлөөлөх чухал сонголт юм.
Хоёрхон жилийн дотор хоёр Засгийн газар унасан нөхцөлд гурав дахь оролдлого ямар замыг сонгох вэ гэдэг нь зөвхөн улс төрийн хүрээний биш, нийт нийгмийн анхаарлыг татсан асуулт болоод байна.
